„Chciałabym, żebyś była ze mnie dumna, kiedy przypomnisz sobie ten czas.”
Napisałam to w liście z odroczonym terminem doręczenia. Napisałam czule, jak do kogoś, o kogo warto zadbać z wyprzedzeniem.
Taka czułość niestety przychodzi rzadko, bo siebie w przyszłości traktujemy… z dystansem. Badacze z Uniwersytetu Stanforda sprawdzili, co dzieje się w mózgu, kiedy myślimy o sobie za dziesięć lat.
Jak reaguje mózg, gdy myślisz o…
Schemat na podstawie badania Stanforda (2009).
Okazało się, że reaguje on podobnie jak na myśl o kimś nieznajomym. Dlatego tak łatwo zostawiamy sprawy na później, jakby miał się nimi zająć ktoś obcy: odłożone badanie, odłożone oszczędzanie, odłożona decyzja. Tyle że tym kimś jesteśmy my.
Mój list zrobił właśnie to: zamienił obcą osobę w kogoś, o kogo chcę zadbać.
Zespół z MIT Media Lab poszedł o krok dalej i pozwolił z tą osobą porozmawiać. Stworzył aplikację, w której sztuczna inteligencja wciela się w rozmówcę w wieku sześćdziesięciu lat. Ma jego postarzoną twarz, zna jego plany i pamięta „wspomnienia” z lat, które dopiero nadejdą. W badaniu z udziałem ponad 340 młodych osób wystarczyła jedna taka rozmowa, żeby uczestnicy poczuli się wyraźnie bliżej siebie z przyszłości.
Tym sposobem na zbliżenie się do siebie z przyszłości postanowiłam podzielić się ze studentami. Poprosiłam ich o odpowiedź na jedno pytanie: co chcę rozwinąć przez najbliższy rok? Odpowiedź wróci do nich w formie listu, gdy ten czas minie. Zebrało się ponad 150 takich listów.
Każdy z nich czeka teraz na swojego adresata, tak jak mój czeka na mnie.
Zanim jednak dotrą, już działają. Psychologowie z Uniwersytetu w Kioto poprosili kilkaset osób, które przechodziły trudny czas, żeby napisały do siebie w przyszłości. Po kilku minutach pisania poczuły się lepiej, bo uwierzyły, że to, co teraz, jest tylko etapem. Po drugiej stronie trudnego czasu pojawił się ktoś, kto czeka.
Mój list też tam czeka. I wiem już, kto go otworzy.
Listy studentów dotrą 1 października 2027 roku. Jeśli chcesz napisać swój, dołącz do nas. To dobry moment, żeby bliżej poznać kogoś, o kogo warto się zatroszczyć.
Źródła
H. Ersner-Hershfield, G. E. Wimmer, B. Knutson, Saving for the future self: Neural measures of future self-continuity predict temporal discounting, Social Cognitive and Affective Neuroscience, 4(1) (2009).
P. Pataranutaporn, K. Winson, P. Yin, A. Lapapirojn, P. Ouppaphan, M. Lertsutthiwong, P. Maes, H. E. Hershfield, Future You: A Conversation with an AI-Generated Future Self Reduces Anxiety, Negative Emotions, and Increases Future Self-Continuity, arXiv (2024).
Y. Chishima, I-T. H-C. Liu, A. E. Wilson, Temporal distancing during the COVID-19 pandemic: Letter writing with future self can mitigate negative affect, Applied Psychology: Health and Well-Being, 13(2) (2021).
